เราจะล่วงรู้ถึงสิ่งมิพึงรู้ได้อย่างไร
มนุษย์เราต้องมีคุณสมบัติใดบ้าง
เมื่อมีการค้นพบประโยชน์ของน้ำมันปลาวาฬ
ว่าสามารถให้แสงสว่างเมืองต่างๆ แบบที่ไม่เคยมีสิ่งใดทำได้
มันจึงเป็นที่ต้องการไปทั่วโลก
กดดันให้มนุษย์ต้องเดินทางไกลยิ่งขึ้น
ไปสู่ท้องทะเลลึกซึ่งไม่เคยมีผู้ใดไปถึง
ไม่มีผู้ใดหยั่งรู้ว่ามันลึกเพียงใด
หรือมีสิ่งมีชีวิตชนิดใดอาศัยที่นั่นบ้าง
สัตว์ประหลาด
พวกมันมีอยู่จริงหรือ
หรือเรื่องราวนั้นเล่าขานกันเพียงเพื่อ ให้เรายำเกรงความลึกลับในห้วงทะเลลึก
หัวใจเพชฌฆาตวาฬมหาสมุทร
เกาะแนนทัคเก็ต แมสซาชูเซตส์ เดือนกุมภาพันธ์ ปี 1850
ข้อสงสัยนั้นจุดประกาย ทั้งความรู้สึกวุ่นวายใจและตื่นเต้น
และเป็นเหตุให้ ผมเขียนถึงคุณเป็นครั้งที่สอง
เพื่อขอนัดพบ
ผมเชื่อว่าการได้สนทนากับคุณ จะเป็นประโยชน์ต่อผมมาก
ต่อนวนิยายที่ผมตั้งใจจะเขียน
ซึ่งขณะนี้ใช้ชื่อว่า โมบี้ ดิค
ผมหวังว่าคุณจะพิจารณาข้อเสนอ
ดินแดนซึ่งไม่เคยมีผู้ใดก้าวถึง
ที่จินตนาการของผมปรารถนาจะเดินทางไป
ดังนั้นคำถามนั้นจึงรบกวนจิตใจผมเสมอมา
เราจะล่วงรู้ถึงสิ่งมิพึงรู้ได้อย่างไร
ด้วยความนับถือ เฮอร์แมน เมลวิลล์
ปิดแล้ว
ไม่รับคนเข้าพักหลัง 2 ทุ่ม
คุณมาจริงๆ รึ
มีคนมาหาค่ะ ที่รัก
ทอม นิคเคอร์สันใช่ไหมครับ
ผมเฮอร์แมน เมลวิลล์
เราได้รับจดหมายของคุณ
ถ้าคุณไม่ได้กำลังดิ้นรนอย่างที่สุด
ก็ต้องเป็นคนโง่มาก จึงได้ถ่อมาถึงเกาะแนนทัคเก็ต
ข้อเสนอของผมยังคงเดิม
เงินเท่าค่าที่พักสามเดือน แลกการพูดคุยเพียงคืนเดียว
นั่นคือเงินทั้งหมดของผม
แต่ผมอยากคิดว่ามันคือการลงทุน
ผมอยากให้คุณเล่า เรื่องที่เกิดขึ้นกับเรือ เอสเซกซ์
คุณคิดว่าเกิดอะไรขึ้นล่ะ
พูดกันหนาหูมาก ลือกันว่าเรือ เอสเซกซ์ นั้น...
คุณต้องการอะไร
คุณคิดว่าจะได้ฟังเรื่องแบบไหน
เรื่องของวาฬ
เรือ เอสเซกซ์ ไปเกยตื้น มีการไต่สวนแบบเต็มรูปแบบ
ผมเชื่อว่าการไต่สวนนั้น ไม่ได้เสนอข้อเท็จจริงทั้งหมด
กลับไปซะ
คุณคือผู้มีชีวิตรอดคนสุดท้าย จากเรือ เอสเซกซ์
หากคุณไม่พูดแล้วใครจะพูด
คุณไม่ได้ยินผมหรือ กลับไปซะ ไปเดี๋ยวนี้
- ไม่ คุณต้องไม่ไปนะคะ ขอร้อง - เขาไม่ได้อยากจะเล่าครับ
และผมไม่ได้มาไกลถึงขนาดนี้ เพื่อที่จะถูกลบหลู่ให้เสียเวลา
ขอร้องเถอะค่ะ คุณเมลวิลล์
เขาไม่เคยพูดเรื่องเรือ เอสเซกซ์ กับฉัน
หรือพูดกับใครเลย ไม่เคยเลย
เขาทรมานใจมาก
วิญญาณของเขาทุกข์ทน
และต้องการจะสารภาพ
ขอร้องค่ะ ให้ฉันเกลี้ยกล่อมเขาหน่อย
นะคะ
ที่รัก
ฉันคิดว่าการคุยกับเขา น่าจะเป็นประโยชน์กับคุณนะ
ไม่
คุณฟังให้ดี
ใครเป็นคนแบกภาระทุกอย่างไว้ ตอนคุณเมาหัวราน้ำ
คุณจะต้องคุยกับชายคนนั้น
คุยนานเท่าที่จำเป็น เพื่อให้เขายอมจ่ายเงินนั่นไว้
คุณรู้สถานการณ์ของเราดี โธมัส
เท่าที่จำเป็นเท่านั้นนะ
ฉันจะไปเอาเหล้าให้
ผมไม่ได้บอกในจดหมายว่า
ผมเองก็เคยเป็นคนล่าวาฬ
ออกเรือเพียงหนเดียว
มือใหม่อ่อนหัด
ถ้าเช่นนั้นคุณก็เห็นมาหมดแล้ว
ภรรยาผมอ่านหนังสือคุณ
เธอชอบมันมาก
ยินดีครับ
มันขายดีมาก
และผมคิดว่าเรื่องนี้จะขายได้มากกว่า
นิยายเรื่องแรกของผมซึ่งก็ขายได้ดี
นิยายแนวท่องทะเลอีกแล้วเหรอ
เคยอ่านงานของฮอว์ธอร์นไหม คุณเมลวิลล์
นั่นแหละนักเขียน
นักเขียนชั้นเยี่ยม
จริงอยู่
แต่คนที่อยู่ตรงนี้ไม่ใช่เขา แต่เป็นผม
ด้วยเหตุผลส่วนตัวของผมเอง
ผมจะเล่าเรื่องเรือ เอสเซกซ์ ให้ฟัง
ผมเชื่อว่าคุณต้องผิดหวัง
แต่ทุกคำที่ผมพูดเป็นความจริง
เรื่องราวของเรือ เอสเซกซ์ เป็นเรื่องของชายสองคน
กัปตันจอร์จ พอลลาร์ด และต้นเรือของเขา
โอเวน เชส
โอเวน คุณจะไปสายแล้วนะ
ผมไปทันน่า
อีกอย่าง เราจะให้ลูกสาวเรานอน ใต้หลังคารั่วแบบนี้ไม่ได้
แน่ใจได้ยังไงว่าเป็นลูกสาว
ต้องใช่อยู่แล้ว
เพราะลูกจะเป็นเครื่องเตือนใจ
ว่าทำไมผมยังรักคุณ ทั้งที่คุณหัวรั้นขนาดนี้
แหม ถ้าเป็นลูกสาว เธอจะต้องเหมือนคุณนะคะ ไม่ใช่ฉัน
ผมทองและมุ่งมั่นที่จะครองโลก
ฉันคิดว่าหลังจากวันนี้
คุณจะได้สวมชุดกัปตันสมใจ
ใช่แล้ว
ในที่สุดเราจะได้ย้ายจากบ้านโทรมๆ
ไปอยู่บ้านกัปตันที่คู่ควรกับคุณ
ฉันไม่อยากอยู่บ้านในเมือง กับพวกเพื่อนบ้านจองหอง
บ้านหลังนี้มีห้องพอสำหรับเราสามคน
บางครั้งความเป็นคนใจดีของคุณ
ก็เหลือทนนะ
ไปรับตำแหน่งกัปตันเถอะค่ะ
เอ็ม ริดดี้
- เสนอเท่าไหร่ - ให้ 1.90 เหรียญ
ผมขาย 1 พันแกลลอนที่ 2 เหรียญ
ผมเอา 40 ส่วน
วาฬสเปิร์ม
คนขาย คนขาย ทางนี้
เรือไครทีเรียน ได้น้ำมันมาเต็มลำ
1,600 บาร์เรล
สถิติใหม่
50 ปอนด์คือราคาน้ำมันหัวปลา ที่ขายกันในลอนดอน
ยินดีด้วย
- อรุณสวัสดิ์คุณเชส - คุณเมสัน
เข้ามาก่อนครับ
หุ้นส่วนของผม เบนจามิน ฟูลเลอร์
อรุณสวัสดิ์ครับ
นั่งก่อนครับ
คุณเชส
ผมอยากให้คุณรู้ว่าเราพอใจมาก
กับผลงานที่คุณทำให้เรา ตลอดหลายปีมานี้
ขอบคุณครับ
ทีนี้เรือลำหนึ่งของเรา เรือ เอสเซกซ์
เพิ่งผ่านการซ่อมแซมใหม่ ใช้งบมหาศาล
และพร้อมออกทะเลอีกครั้ง
และในเมื่อลงทุนกับเรือไปมาก
เราจึงอยากมั่นใจ ว่ามันได้คนเก่งที่สุดมาดูแล
เราจึงยินดีที่จะเสนอตำแหน่ง บนเรือลำนี้กับคุณ
ในฐานะต้นเรือ
ต้นเรือหรือครับ
คุณเมสัน คุณรับปากว่าผมจะได้เป็นกัปตัน หลังการเดินทางเที่ยวล่าสุด
เมื่อผมเอาน้ำมันกลับมาได้ 1,500 บาร์เรล
คุณจำได้ไหม คุณให้สัญญากับผมไว้
สัญญานั้นต้องเลื่อนออกไปก่อน
เรามีปัญหาด้านการเงิน เหมือนคนอื่นๆ
ไม่ใช่ความผิดของผมนะครับ
แนนทัคเก็ตครองตลาดโลกอยู่
สิ่งนั้นต้องไม่เปลี่ยน
เราไม่มีเวลาสำหรับการทดลองงาน
จอร์จ พอลลาร์ดจะเป็นกัปตัน เรือ เอสเซกซ์
เขาเป็นทายาทตระกูลล่าวาฬ
และคุณพ่อของเขา ยังเป็นผู้สนับสนุนใหญ่ของเราด้วย
มันเป็นเรื่องของสายเลือด คุณเชส
ไม่ว่าคุณจะออกทะเลสักกี่ครั้ง
สายเลือดก็สำคัญกว่าอยู่ดี
แต่สายเลือดไม่ได้เติมน้ำมันให้เต็มลำ คุณเมสัน
จะคุมเรือให้ได้ กัปตันต้องได้รับการยอมรับยำเกรง
แล้วถ้าลูกเรือไม่ยอมรับเขาล่ะ
คุณต้องทำให้พวกเขายอมรับให้ได้
ลาก่อนครับ ท่านสุภาพบุรุษ
ผมเข้าใจที่คุณผิดหวัง
ผมจะแบ่งกำไรให้ 1 ใน 15
นั่นมากกว่าที่เราเคยให้ต้นเรือคนใด
และถ้าคุณเอาน้ำมัน กลับมาได้ 2 พันบาร์เรล
ผมสัญญาเลยว่า
คราวหน้า คุณจะได้เป็นกัปตันแน่
คุณเคยสัญญามาก่อนแล้ว คุณเมสัน
ไม่ ครั้งนี้ ผมจะเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร
กัปตันพอลลาร์ด
เราเพิ่งเจรจาตกลงกับคุณเชส
ถือเป็นเกียรติมากที่เขาจะได้ เป็นต้นเรือของคุณ
ผมดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น
เขาให้ผมเป็นพี่เลี้ยงพวกอ่อนหัด
พวกลูกเศรษฐีแนนทัคเก็ต
ที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
ผมน่าจะบอกปัดข้อเสนอพวกเขาไปซะ
ทำไมล่ะ คุณได้คำสัญญา เป็นลายลักษณ์อักษรแล้วนี่
ก็ใช่ แต่คำของคนโกหกก็ไม่มีค่าอะไร
แม้จะเป็นคำบนลายลักษณ์อักษรก็เถอะ
ยังไงฉันก็รักคุณเท่าเดิม ต่อให้คุณเป็นแค่กัปตันเรือสินค้านะ
แล้วคุณจะได้ไม่ต้องไปทีละสองปี
ผมไปไม่ถึงสองปีหรอก
อาทิตย์ก่อน เรือล่าวาฬเบดฟอร์ด กลับมาหลังหายไปสามปี
ลูกเรือตายไปสองคน และครึ่งท้องเรือยังว่างเปล่า
ก็เพราะพวกเขามาจากเบดฟอร์ด
และผมไม่ได้คุมเรือนั่น
ไอ้เลวเอ๊ย
ผมจะเป็นกัปตันเรือของผมเอง
เรือล่าวาฬ
ทุกอย่างขึ้นกับพวกเขา ส่วนเรามีแค่บ้านโทรมๆ นี่
ผมจะไม่ยอมให้มันเป็นอย่างนั้น เพ็กกี้
นั่นเป็นคำพูดของพ่อคุณ
แล้วพ่อผมพูดผิดตรงไหน
พ่ออยากทำเพื่อครอบครัว เพื่อตัวเอง
ท่านเป็นคนช่างฝัน โอเวน
ใช่แล้ว
ฝันถึงทะเล และไม่เคยได้ทำให้เป็นจริง
เพราะคนพวกนั้น
อย่างน้อยเขาก็ได้อยู่ตอนลูกๆ คลอด
มันคืองานเดียวของผม
ฉันขอโทษค่ะ
ฉันแต่งงานกับนักล่าวาฬนี่นะ
นี่
อีกไม่ทันไรเดี๋ยวผมก็กลับมาแล้ว ผมสาบาน
แค่กลับมาก็พอค่ะ
สัญญานะ
ผมสาบานแล้ว ยังต้องสัญญาอีกเหรอ
ผมสัญญา
ลูกพ่อ จำไว้ให้ดี
การเป็นกัปตัน ลูกไม่ใช่เพื่อนใคร
ลูกคือผู้บังคับบัญชา
อย่าลืมเด็ดขาด อย่าให้พวกเขาลืมด้วย
ขอบคุณครับ
ปู่ทวดของลูกกับสหายไม่กี่คน สร้างอุตสาหกรรมนี้ขึ้น
หากไม่มีเรา ไม่มีลูก โลกจะตกอยู่ในความมืด
ผมหวังจะสร้างเกียรติ ให้ตระกูลพอลลาร์ดครับ
พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงสร้างวาฬขึ้น
สัตว์ร้ายทรงพลังมหึมา
ด้วยความแข็งแกร่งเกินผู้ใดคาดคิด
แต่ขอพระองค์โปรดอนุญาต
ให้เรามนุษย์ผู้น่าสงสาร ที่ต้องดูแล
ตัวเรา ภรรยาและบุตรหลาน
ให้เอาชนะสัตว์ร้ายนี้ได้
พระบิดา ขอทรงประทานพรแด่ผู้กล้าเหล่านี้
ให้พวกเขาได้ประสบความสำเร็จในการเดินทาง
กลับมาอย่างปลอดภัย และได้น้ำมันเต็มลำ
เพื่อให้แสงไฟขาวจ้า จากไขวาฬแนนทัคเก็ต
ยังคงส่องสว่างในบ้านของเราได้ต่อไป
ให้ท้องถนนปลอดภัย จากภัยร้ายยามค่ำคืน
และหล่อเลี้ยงเครื่องจักรอุตสาหกรรม
ซึ่งผลักดันประเทศชาติให้เกรียงไกร
และให้เหล่ามนุษย์ชาติพัฒนาต่อไป
ในนามของท่าน เราขอภาวนา
- ตอนนั้นเดือนอะไร - ช่วงปลายปี
เราเป็นหนึ่งในเรือลำสุดท้ายที่ออกจากท่า
ซึ่งทำให้ผมกับบราซิลไลเพื่อนผม ได้เป็นลูกเรือ
ผมอายุแค่ 14
14 เอง
นิคเคอร์สัน ยืนเฉยทำไมเจ้าหนู ทำงาน
เป็นครั้งแรกที่ออกทะเล ผมกลัว แต่กลัวกว่าว่าจะมีใครเห็น
บราซิลไลอายุ 17
เราเป็นเด็กกำพร้า โตมาที่ท่าเรือ
เราทั้งคู่อยากเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ
กรับส์ พวกเขาติดเข็มกลัดอะไรกัน
เข็มกลัดวาฬไง โธมัส
ทำยังไงถึงจะได้มา
นายต้องเป็นคนซัดฉมวกที่ปลิดชีวิต
สัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
นิคเคอร์สัน เอากล่องสีเขียวนี่ไปให้คุณบอนด์
รีบไปสิแก
สักวันฉันจะมีเข็มนั่นสักโหล
คันยกพร้อมแล้ว ใบเรือพร้อมแล้วครับ
คุณจอย นี่มันแค่ครึ่งเดียวของที่สั่งไป
เอามันไปไว้ที่ถังนั่น
ตาย ตาย การที่นายมาอยู่บนนี้ได้ หมายถึงอย่างเดียวนะ
เพื่อให้อย่างน้อยก็มีคนหนึ่งในเรือนี้
ที่รู้จักตัวตนจริงของโอเวน เชส
ไม่ เพราะเรือลำอื่น ลูกเรือเต็มหมดแล้วต่างหาก
นายนี่นะ
ฉันกลับใจแล้ว โอเวน
ปัญหาคือ นายกลับใจหรือยัง
อย่าบอกนะว่า แมทธิว จอย เลิกดื่มเสียแล้ว
ไม่ดื่มสักหยด
แล้วโอเวน เชสคุมอารมณ์ได้หรือยัง
นิ่งสนิทเหมือนอยู่ในโบสถ์
ขอดูก่อนถึงจะเชื่อ
ดูจากกัปตันของเราแล้ว
ฉันว่านายสงบได้แค่ 48 ชั่วโมง
โชคดีนะ
พอลลาร์ด จอร์จ พอลลาร์ด
โอเวน เชส
เชส นามสกุลคนจากนอกเกาะไม่ใช่รึ
ใช่ครับ
และอีกไม่นาน เราจะได้ออกนอกเกาะกันอีกนาน
ผมจะสบายเหมือนอยู่บ้านทีเดียว
ต้องบอกว่าผมประหลาดใจทีเดียว
ปกติแล้ว กัปตันจะได้เลือกต้นเรือเอง
ก็ใช่ ถ้าเป็นกัปตันที่มีประสบการณ์
แต่คุณคงเข้าใจ มุมมองเจ้าของเรือ
ที่อยากให้เงินลงทุน มีคนจริงมาช่วยดูแล
จริงสินะ
พวกเขาคงอยากได้หลักประกันเพิ่มขึ้น เท่านั้นเอง
ช่วยจับตาดูผม
แล้วถ้าผมทำพลาดไปก็บอกด้วย
ผมทำแน่นอน กัปตัน
คุณเชส เริ่มกว้านสมอขึ้นแล้ว
กางใบรับลม ให้คนปีนไปประจำเสา
- ครับ - คุณลอว์เรนซ์ คุมหางเสือ
- ครับ นาย - คุณจอย ออกเรือเลย
คุณโคล คุณแชปเปล ประจำกับใบเรือข้าง
กางใบเรือพยุงหน้า และใบเรือหลักด้านบนกับหน้าด้วย
มาเร็ว กระฉับกระเฉงหน่อยพวกแก
เร็วเข้า นิคเคอร์สัน เดี๋ยวก็แก่ตาย
ปลดเชือกผูกใบเรือหลัก
กางใบเรือเหนือบน และใบเรือใหญ่
- กว้านเชือกขึ้นมา - กว้านเชือกขึ้นมา
กางใบเรือใหญ่
ปลดเชือกผูกใบเรือหลักสิ
มันพันเป็นปมครับนาย
คุณแชปเปล คุมหางเสือ
ปลดไม่ออกครับ คุณเชส
เร็วเข้า ทำไมไม่จัดเชือกไว้ให้เรียบร้อย
คุณเรย์ ทำไมใบเรือหลักยังไม่กางอีก
ครับผม
กว้านเชือกขึ้นมา
กว้านเชือกขึ้นมาแล้วครับ
นิคเคอร์สัน ดึง
กางใบ ให้ตายสิ
พระเจ้ากับแนนทัคเก็ตทั้งเมืองคอยดูอยู่นะ
สมอลอยขึ้นแล้ว
กัปตัน ก้มหน่อย
ระวังหัวด้วย กัปตัน
เรือเอสเซกซ์แห่งแนนทัคเก็ต
เกิดอะไรขึ้นคุณเชพเพิร์ด
เชือกรัดใบเรือมันพันกันครับ นาย
มันปลดไม่ออก คุณเชส
ใบเรือใหญ่ติด
ใบเรือไม่กางออก
เราไม่ได้แรงลมมากพอ
กางไม่สุด
ระวังด้วย
เชือกมันพันอยู่ โอเวน
ถอยไป
ให้ตายสิ
- ตั้งเข็มทิศได้ - ดึงเร็ว
มัดเชือก
ทำได้ดีมาก คุณเชส
ถ้าเราไปถึงแหลมเวอร์เดสในสองอาทิตย์
เราจะไปถึงมหาสมุทรแปซิฟิกทันตามกำหนด
ข้าวโพดไหม คุณเชส
ไม่ครับ ขอบคุณ
ผมไม่ชอบกิน
แปลกนะ
รู้มาว่าพ่อคุณปลูกข้าวโพดที่แหลมคอด
ใช่ครับ
คุณคงพอนึกออก
ผมกินมันทุกวันจนเอือม
ข้าวโพด
กระเจี๊ยบ ถั่วด้วยใช่ไหม
ก่อนพ่อคุณเข้าคุก
คุณรู้เรื่องนี้บ้างไหม คุณจอย
อะไรนะครับ
คุณรู้ไหมว่า
คุณเชสกลายเป็นเด็กกำพร้า เพราะพ่อของเขาต้องติดคุก
ชีวิตก่อนออกทะเลของเราแตกต่างกัน
เราพยายามจะไม่ถามคำถามอะไรให้วุ่นวาย
กว่าจะมาถึงจุดนี้ก็คงไม่ง่าย
แต่
คุณได้ครอบครัวคนเดินเรือแนนทัคเก็ต รับมาเลี้ยง
นี่ไม่ใช่ครั้งแรก
ที่ผมถูกเรียกว่าชาวบก หรือคนจากนอกเกาะ
จากชาวเมืองแนนทัคเก็ตบางคน
ที่ตอกย้ำว่า ผมไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนั้น
ถ้ากัปตันไม่ว่าอะไร ผมขอตัว
เรามีเรือเล็กต้องเตรียม มีเวรยามต้องสั่งการ
ไม่ครับ ผมไม่ดื่ม
- ไม่สักหยดหรือ - ไม่ครับ
อย่างที่ผมบอก
บางครั้งอย่าถามอะไรให้เยอะจะดีกว่า
เสิร์ฟอาหารเลย
วันแรกก็อาหารห่วยแล้ว
ขี้เหนียวเป็นบ้า เนื้อหายไปไหน
สาวสวยนี่ คุณแชปเปล
สวยแน่นอน สลักบนกระดูกวาฬขัดมัน
- ขอจับหน่อย - ห้ามจับ
ผมคิดว่าคุณแต่งงานแล้วซะอีก
แต่งแล้ว กับเธอนี่ไง
นั่นจมูกของเธอ
ยินดีด้วย สาวๆ
วันนี้กางใบกันได้ดีนะ
เป็นกลุ่มคนเรือที่ห่วยแตกที่สุด ที่ผมเคยเห็นมา
คุณแชปเปล
- ครับ - คุณเป็นคนถือฉมวกให้กัปตัน
คุณลอว์เรนซ์ อยู่เรือเล็กกับผม
ครับผม
ส่วนคุณปีเตอร์สัน
ไปถือฉมวกให้ต้นหน
ครับ
เรือเล็กลำหนึ่งจะมีหกคน
ฝึกครั้งแรกพรุ่งนี้ 6 โมงตรง
เรายังไปไม่ถึงฝั่งตะวันออกของฮาลิแฟกซ์ เลยนะครับ นาย
บอกชื่อมา
คอฟฟินครับ เฮนรี่ คอฟฟิน
เขาเป็นญาติของกัปตันครับ
อ้อ อย่างนี้นะ คุณคอฟฟิน
คิดว่าวาฬรู้จัก ฝั่งตะวันออกของฮาลิแฟกซ์เหรอ
ผมไม่ได้รู้จักพวกคุณทุกคน ไม่รู้ว่ามาอยู่บนเรือนี้ได้ยังไง
บางคนอาจหนีคดีติดตัวมาก็ได้
ไม่เป็นไร ผมไม่สน
แต่ในทางกลับกัน คุณมาเพื่อสิ่งเดียว
และสิ่งเดียวเท่านั้น
นั่นคือน้ำมันวาฬ
ผมตั้งใจทำให้ได้ 2 พันบาร์เรล
และกลับบ้านให้เร็วที่สุด
ต่อให้อากาศดีเยี่ยม
และไม่มีวาฬสักตัว คุณคอฟฟิน
เราจะเอาเรือเล็กลง และฝึกวิธีการล่า
ที่ต้องใช้ในการล่าวาฬ
ถ้าคนไหนขี้เกียจ เขาจะได้ว่ายน้ำกลับบ้าน
เข้าใจไหม
ครับ
เด็กใหม่
ไปดาดฟ้า
ตามไปเร็ว
ครับผม
โธมัส นิคเคอร์สันใช่ไหม
ครับ
ขึ้นเรือครั้งแรกต้องเมาเรือบ้าง
ดึงผมขึ้นไปที
วิธีแก้คือต้องสัมผัสกับของจริง
ดึงผมขึ้นที
ดีขึ้นไหม
บ้าเอ๊ย
ผมขอโทษครับ
นายมีเรื่องเขียนไปเล่าให้แม่ฟังแล้ว
แม่ผมถูกฝังในหุบเขาสมิธ
มีป้ายหลุมศพของพ่อด้วย
พ่อหายไปในทะเลก่อนผมเกิด
นี่ ส่งมา
นี่คือครอบครัวของนายแล้ว เจ้าหนู
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
ส่วนใหญ่จะร้าย
ล้างดาดฟ้าซะ
สายแล้ว พวกนายจะต้องฝึก จับวาฬวันนี้
ครับ
นายดึงเชือกผิดแล้ว นิคเคอร์สัน
ครับ
เราจะฝึกกันจนมืดถ้าจำเป็น
ครับคุณจอย
ดึงเชือกใบเรือใหญ่
มือฉมวก พร้อมลงเรือ
- ครับ - ครับ คุณจอย
ปล่อยเชือกใบเรือหลัก
ช้าไป ไอ้โง่
เอาถังไม้มา
นายจะต้องจดจำทุกอณูของเรือลำนี้
- ก่อนกลับไปนอน - ครับ
ดึงแรงๆ บาร์ซ
- ต้องให้เร็วกว่านี้ คุณเรย์ - ครับ คุณเชส
ไม่ใช่ไก่อ่อนแล้วนะ คุณเชส
เป็นคนเรือเต็มตัวแล้ว
ไม่เลว คุณเรย์ เก่งมาก
- ตีผ้าใบ - ครับ
ทำตัวให้ชินไว้ พวกคุณ นายจะต้องทำงานอย่างหนัก
คุณเชส
ครับ
กางใบรับลม
จะดีหรือครับ เราเกือบถึงกัลฟ์ สตรีมแล้ว
แล่นเร็วแค่ 5 นอต จนกว่าจะรู้สภาพอากาศดีกว่า
เราช้ากว่ากำหนดมาสองวันแล้ว
ต้องทำเวลาชดเชย หากจะไปให้ทันลมตะวันออก
กางใบรับลม
- กางใบรับลม - ครับ คุณเชส
- เร็วเข้า - ผูกเชือกให้แน่น กางใบรับลม
ขึ้นไป คุณคอฟฟิน
- กัปตันต้องการความเร็ว - ครับ
- ดูสายโยงไว้ ปรับให้ได้ความเร็ว - ครับ นาย
กางใบยอดด้านหน้า
กางใบข้างรับลมด้วย ให้ไว
ผูกเชือกใบเรือให้แน่น
ผูกเชือกใบเรือให้แน่นครับ
ใบข้างรับลมกางเต็มที่ครับ
ร้อยผูกใบยอดหน้าแล้วครับ
นี่
กัปตันสั่งจนเรือเร็วแล้ว
คืบหน้ากันสักที
มันอาจเก่า แต่ยังเจ๋งอยู่นะนาย
มีพายุฝนมาทางกราบขวาครับ
เราต้องลดใบเรือด่วน
ยังก่อน คุณเชส
เรากำลังมุ่งหน้าเข้าหาพายุ ที่ความเร็วกว่า 8 นอต
และพายุพัดเข้ามาเร็วกว่านั้น
ให้มันมา คนพวกนี้อยู่บนบกนานเกินไป
ต้องเจอพิธีศีลจุ่มสักหน่อย
จะได้รู้ว่างานของเราเริ่มแล้ว
ถ้าเราไม่ลดใบเรือและเปลี่ยนเส้นทาง พายุจะซัดเสากระโดงเราคว่ำ
คุณเชส เราจะฝ่าตรงไป
คุณลอว์เรนซ์
ไปทิศเดิม
ไปทิศเดิมครับ
เราจะเสียเวลาครึ่งวันถ้าทำแบบนี้
เราจะแล่นแฉลบไปตามขอบพายุ
ถ้าลูกเรือรับมือลมแรงแค่นี้ไม่ได้ ชีวิตเราก็อยู่ในมือพระเจ้าแล้ว
เตรียมฝ่าลมแรง
ข้างหน้าจะเจอพายุนะ ทุกคน
เก็บดาดฟ้าให้หมด
ผูกเรือเล็กให้แน่นสองเท่า
เตรียมรับพายุให้ดี คุณบอนด์
เรากำลังแล่นตรงเข้าไป
ปิดประตูให้สนิท
มันมาเร็วมาก
เราต้องหันทิศแล้วแล่นขนานไป
เราจะอยู่ที่เดิม คุณเชส
คุณลอว์เรนซ์
- ไปทางเดิม - ไปทางเดิมครับ
น้ำทะเลซัดเข้าเรือ
อย่าเพิ่ง
ลดใบลง คุณเชส
ปีนขึ้นไปยึดใบเรือไว้
ฝ่าพายุ
ต้านลมไว้และยึดให้แน่น
เราต้องเก็บใบเรือ
ไปด้านข้าง
นิคเคอร์สัน จับให้แน่น
จับเชือกให้แน่น
จับไว้แน่นๆ
หันเรือ
เบี่ยงไปด้านข้าง
ไม่ได้ ไม่ทันแล้ว
ตัดเชือกใบบน ตัดใบเรือเลย
ไม่ หันเรือไป
หักไปทางอื่น คุณลอว์เรนซ์
ช้าไปแล้ว มันสายเกินไป
- เราโดนซัดจากด้านข้าง - หันเรือสิ
- เกาะไว้ - หัน
ตัดเอาใบยอดเรือออกก่อนสิ
เกาะไว้
ระวัง
คุณจอย
เราต้องตัดเชือกเอาใบเรือบนออก
กำลังตัดเชือก
เราต้องหันเรือให้ตรง
อยากพบผมหรือครับ
พรุ่งนี้ 6 โมงตรง
เราจะเรียกประชุมลูกเรือ
แจ้งว่าเราจะหันเรือกลับแนนทัคเก็ต เพื่อซ่อมเรือ
คุณจะต้องขอโทษพวกเขา
ที่ขัดคำสั่งกัปตัน
จนเกือบทำให้ทุกคนต้องตายวันนี้
ว่าไงนะ
ผมจะยอมรับใบลาออกของคุณ ทันทีที่ถึงท่าเรือ
มีแค่นี้
คุณเป็นคนสั่งให้กางใบรับลมข้าง
ผมตัดสินใจถูกต้อง
คนพวกนี้ต้องเจอบทเรียน
ด้วยการส่งไปหาพายุอย่างนั้นหรือ
ถือเป็นโชคร้าย
ไม่ใช่ มันเป็นการคุมเรือที่ไม่ได้ความ
และการโทษโชคชะตา ก็เป็นแค่ความอ่อนหัด
กล้าปีนเกลียวหรือ
รู้ไหมว่าคุณพูดอยู่กับใคร
ผมชื่อกัปตันจอร์จ พอลลาร์ด
พอลลาร์ด
ส่วนคุณ คุณเชส ไม่ว่าจะมีเข็มกลัดวาฬกี่เล่ม
ที่ปกเสื้อของคุณ
คุณก็เป็นได้แค่ลูกชาวนา
ที่ไต่เต้าขึ้นมาจนได้สวมเครื่องแบบ
ไปได้แล้ว
การกลับไปท่าเรือ โดยไม่ได้น้ำมันกลับไปแม้แต่หยดเดียว
ถือว่าเป็นเรื่องผิดพลาดครับ
ไม่เว้นแม้แต่คนที่ใช้นามสกุลพอลลาร์ด
หรือนามสกุลเชส จะว่าไป
และสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา
คือการทำงานร่วมกันในช่วงเวลานี้
เติมน้ำมันให้เต็มเรือ และกลับบ้านในหนึ่งปี
แล้วก็ไปทางใครทางมันให้เร็วที่สุด
เชื่อผม ผมก็อยากทำเหมือนคุณนั่นแหละ
แต่นั่นคือการตัดสินใจของกัปตัน
พวกเขาเหมือนคู่แต่งงานเข้ากันไม่ได้
คู่แต่งงานที่เข้ากันไม่ได้ แต่ต้องทนอยู่ด้วยกัน คุณเมลวิลล์
แต่คู่แต่งงานที่เข้ากันไม่ได้ ทำให้เรือล่มได้
คุณแต่งงานหรือยัง คุณเมลวิลล์
- แต่งแล้วครับ - ขอพระเจ้าเมตตา
กำลังมีลูกคนแรก
ภรรยาที่แสนดีของคุณรู้ไหมว่า
คืนนี้คุณเอาเงินทั้งหมดที่มี
มามอบให้กับคนแปลกหน้า
ไม่ครับ
คุณนี่มีแต่เรื่องน่าแปลกใจนะ
แล้ว
เรือ เอสเซกซ์ กลับเข้าท่าเรือไหม
ไม่ได้กลับ
- มันล่องทะเลต่อ - แน่นอน
และไม่นานนัก
เราก็ได้ยินเสียง
ที่นักล่าวาฬทุกคนอยากฟัง
เสียงพ่นน้ำ
ทางต้นลม
มันพ่นน้ำ
วาฬไรท์หรือวาฬสเปิร์ม คุณแรมสเดลล์
วาฬสเปิร์มครับ
หางโผล่ขึ้นมาแล้ว
คุณเชส
เอาเรือเล็กลง
ทุกคน ทุกคนมาที่ดาดฟ้า
ทุกคนมาที่ดาดฟ้า
เอาเรือลง
เอาเรือลงเลย
มหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ ออกทะเลมา 3 เดือน
ตรงไป ชนสันหลังมันเข้าไปเลย
ครับ
พายสุดแรง
พายจนกว่าแขนจะหลุด
ดูน้ำที่พ่นขึ้นมา
แบบนั้น ออกแรงเต็มที่
ครับ
เร็วเข้า ตั้งใจหน่อย
พายไป
พายให้เร็วที่สุด
ขึ้นมาแล้ว
นั่นลูกวาฬ
ลูกวาฬหรือ
นั่นตัวแม่
และนั่นแหละ เงินของเรา
- นิคเคอร์สัน พาย - ขอโทษครับ
สัก 40 บาร์เรลได้ไหม
50
ตัวใหญ่มาก
พายเร็วสุดชีวิต
พายให้สุดกำลัง
พายให้สุดแรง
พายเร็วเข้า
ตั้งใจหน่อย
คุณแรมสเดลล์ เตรียมเชือก
ครับ
คุณลอว์เรนซ์ ตัวแรกของผม
พาผมไปจุดดีๆ
- พาย - เร็วเข้า เกาะติดมันไว้
นายจะได้เล่นเลื่อนแบบแนนทัคเก็ต ครั้งแรกในชีวิตแล้วไอ้หนุ่ม
คุณพระ
ดูสิ
เป็นสัตว์ที่น่ากลัวที่สุดในโลก
มันดำลงไปแล้ว
มือฉัน
เอาน้ำราดเชือก นิคเคอร์สัน
หลีกไป หลีกไป
เชือกเหลือ 140 ฟาทอมครับ คุณเชส
เหลือ 80 ฟาทอมครับ
มันจะลากเราลงจมไปด้วย
แมทธิว ส่งเชือกมา
ไปอีก
- ปีเตอร์สัน ส่งเชือกมา - ครับ
ส่งเชือกมาเร็ว คุณปีเตอร์สัน
เชือกเหลือที่ 60 ฟาทอมครับ
- 20 ฟาทอม คุณเชส - ผูกมันเข้า
- เสร็จแล้ว - ไปได้
- ปีเตอร์สัน ทำต่อที - ครับ
เราเหลืออีกกี่ฟาทอม
เหลือ 70 ฟาทอมครับ
หยุดๆ รอก่อน
- โอเวน - ไม่ อย่าเพิ่ง
อย่ายุ่งกับเชือก
เหลือที่ 50 ฟาทอมครับ
โอเวน ให้ตายสิ
ผมบอกว่าอย่ายุ่ง
เหลือ 30 ฟาทอมแล้วครับ คุณจอย
เหลืออีก 10 ฟาทอมครับ
พายถอยหลัง
พาย
มันพ่นเลือดแล้ว
พ่นเลือดแล้ว
เลือด
รีบหน่อย พวกนาย
ให้ตายสิ ลงไปเร็วพวกแก
เอาไขมันไปต้ม
จำกลิ่นให้ดี เจ้าหนู นี่แหละแหล่งทำเงินของเรา
ควักมันออกมา ไอ้ลูกหมา
ได้มาแค่ไหน
ไม่มากพอ
- ดูเป็นไงบ้าง - ไม่ดีเท่าไหร่
ได้มาแค่นี้
คุณเชสครับ
ว่าไง
ได้มาแค่นี้ครับ ตักออกมาอีกไม่ได้แล้ว
ในนั้นขุมทรัพย์เลยนะ
ตักลงไปอีก
เราตัวใหญ่เข้าไปในนั้นไม่ได้
ก็หาคนที่ลงไปได้สิ
นิคเคอร์สัน มานี่มา
นี่ ฉันสั่งให้มานี่
ไต่ลงไปในนั้น
เร็วเข้า โธมัส
สิ่งที่อยู่ในนั้นราคาสูงกว่า
ที่กำลังต้มกันอยู่เยอะ
นายครับ
ไม่ไหว ผม...
ผมขอโทษ ผมทำไม่ได้
นายจะลงไปเอง
หรือจะให้ฉันซัดให้สลบแล้วจับลงไป
เอานี่ไปคาบไว้ เจ้าหนู
ในนั้นเหม็นซะยิ่งกว่าอะไรในโลก
ขอบใจ
โทษที
นี่ นิคเคอร์สัน เอาหมอนลงไปด้วยก็ได้นะ
ลงไปเลย
คนเรารู้จักตัวเองก็ตอนนั้นล่ะ
คุณเคยถูกส่งไปในหัววาฬไหม
ไม่เคยครับ
ผมไม่โดน
ขุมทรัพย์อยู่ในนั้น
ผมจะไม่มีวันลืมวาฬตัวแรกนั่นเลย
ขนาด 47 บาร์เรล
แน่นอน ความสุขอยู่ได้ไม่นาน
น่านน้ำนั้นไม่มีวาฬเหลือให้ล่าแล้วเหรอ
ถูกต้อง
เราจึงเดินเรือไกลขึ้นไปอีก
ใช่
เราใช้เวลาหนึ่งเดือนอ้อมแหลมฮอร์น
ไปจากมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ด้วยความหวังเรืองรอง
ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
แต่ไปจนถึงมหาสมุทรแปซิฟิก แล้วก็ยังไม่มีโชค
แทบไม่เห็นวาฬเลยสักตัว
ล่องทะเลมาเกือบปี
ความสัมพันธ์ระหว่างกัปตันกับต้นเรือ ก็ยิ่งตึงเครียด
กัปตันพอลลาร์ดใช้เวลาทั้งวันทั้งคืน ในห้องของเขา
ไม่พบวาฬ
ไม่กล้าสบตาลูกเรือ
ห้องเสบียงเกือบว่างเปล่า
และเมื่อดูผลผลิตที่ได้มาเพียงน้อยนิด
มันยิ่งตอกย้ำกับเราว่า
คงอีกนานนักกว่าจะได้กลับบ้าน
อะทาคาเมส เอกวาดอร์
ไม่ๆ ผมไม่รู้ภาษาคุณ
- พูดอังกฤษสิ - เพิ่มราคาอีก
- นี่ครับ - น้ำมันวาฬแนนทัคเก็ต
- ไม่มีหมูผอมแห้งตัวไหนที่แพงกว่านี้แล้ว - เอาอีก
บาทหลวงยืนกรานให้เราเขียนจดหมาย ส่งข่าวถึงทางบ้าน
เขาคิดว่าจดหมายจะช่วยใครได้
พวกแม่ม่ายหรือ
หรือว่าเจ้าของเรือซึ่งจมหายไปจากโลกนี้แล้ว
คุณจะอยู่แบบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน กัปตัน
ถ้าอย่างนั้นเขียนถึงประเทศสเปน ขอให้เขายกโทษให้
ยกโทษให้คุณกับกัปตันของคุณ
ไม่มีใครป้องกันสิ่งที่เกิดขึ้นได้
และใครจะเชื่อเรื่องแบบนั้น ไม่มีใครเชื่อหรอก โดยเฉพาะพวกนายทุนของเรา
น้ำมันที่คุณหามา ทำให้พวกเขาร่ำรวยอยู่หลายปี
กัปตัน ขอโทษที
ชาวบ้านบอกผมว่าการเดินทางของคุณ จบลงเพราะถูกโจมตี
กัปตัน จอร์จ พอลลาร์ด เรือ เอสเซกซ์
กัปตันเคลเมนเต เพลีซ เรือ ซานตามาเรีย
เลี้ยงเหล้าเพื่อนร่วมอุดมการณ์หน่อยได้ไหม
ผมไม่ดื่มครับ
โชคไม่ดีสินะ คุณออกไปไหนแค่ไหน
ไกลจนมีแต่คนโง่ที่จะไป
นั่นจะไกลแค่ไหนกัน
ไปตามเส้นศูนย์สูตรอีกหนึ่งพันลีก
เขตโพ้นทะเลไกลชายฝั่ง
มีวาฬที่นั่นหรือ
มากกว่าที่ใครจะนึกฝัน
เป็นหลายร้อยตัว
เห็นหางผุดกันเป็นดอกเห็ดสุดสายตา
วันเดียวอาจได้น้ำมันถึง 3 พันบาร์เรล
หมายความว่าไง "อาจได้"
ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าปีศาจนั่น
วาฬยักษ์
สีเหมือนศิลาขาว
ตัวยาวถึงร้อยฟุต
มันส่งลูกเรือของผมหลงหลุมไป 6 คน
และเราที่รอดมาได้จะจำมันไว้ตลอดไป
วาฬขาวนี่
เต้นระบำแล้วล้วงกระเป๋าคุณได้ด้วยรึเปล่า
คุณเชื่อเขาเหรอ
ถ้าเราล่องเรือตอนนี้ ให้ลมตะวันออกเฉียงใต้ช่วยพัด
เราจะไปได้เร็วที่สุด และได้น้ำมันมาเต็ม
เราน่าจะถึงบ้านใน 6 เดือน
จะว่าไง คุณเชส
ไม่จำเป็นต้องทนเจอหน้ากันอีก
นานไปกว่าที่จำเป็น
เห็นด้วยที่สุด
เห็นด้วย
ความโลภเข้าครอบงำจิตใจ ทั้งกัปตันและต้นเรือของเรา
เรามุ่งหน้าไปต่อ
อีก 1 พันลีกตามเส้นศูนย์สูตร
และเมื่อสุดเขตที่เรารู้จัก การคาดเดาต่างๆ นานาจึงเริ่มขึ้น
นั่นคือจุดซึ่งวาฬไปหลบซ่อนตัว
ไกลจากมนุษย์จนสุดเท่าที่จะไปได้
แต่เรายังตามล่ามัน
แนนทัคเก็ต
หลายร้อยปีก่อน
นักเดินเรือกลัวว่าจะแล่นเรือไปตกขอบโลก
แต่เรากลับมุ่งหน้าสู้สุดขอบความคลั่ง
ความไว้ใจหดหาย กลายเป็นความไม่มั่นใจ
ความหวังถูกแทนที่ด้วยความงมงาย
กัปตัน ลูกเรือเริ่มพูดกันแล้ว
คนก็ต้องพูดกันเป็นปกติ
พวกเขาไม่พอใจ ที่คุณตัดสินใจล่องเรือมาไกลขนาดนี้
แล้วคุณแก้ความเข้าใจผิดนั้นรึเปล่า
บอกพวกเขารึเปล่าว่าจุดประสงค์หลักคือ การกลับไปพร้อมน้ำมันวาฬ
แล้วถ้าวาฬอยู่ไกลถึง 1 พันลีก เราก็จะต้องไปงั้นหรือ
น้องเอ๊ย
ขอร้องล่ะ
นี่มันบ้าไปแล้ว
คุณต้องไม่ให้หมอนั่นมาจูงจมูก
คุณต้องหันเรือกลับ
ผมขอแนะให้คุณกลับไป
พูดให้กำลังใจทุกคน ทำตัวเป็นผู้นำที่ดี
และอย่าได้ใช้อภิสิทธิ์ความเป็นญาติ พูดจากับผมแบบนี้อีก
คุณคอฟฟิน
เขตโพ้นทะเลไกลชายฝั่ง ออกทะเลมา 14 เดือน
เสียงอะไร
ฟังสิ
คุณเชส
เราเห็นน้ำแตกฟอง
- ที่ไหน - กราบซ้าย
- ได้ออกล่าแล้ว - ที่กราบซ้าย กัปตัน
- มันอยู่ไหน - เห็นอะไรไหม
เอาเรือเล็กลง
เจ้าปีศาจมาอยู่แถวเม็กซิโกนี่เอง
พายเรือ
ส่งให้เขา คุณแชปเปล
แทงมัน แทงเลย
ที่ด้านหน้า ปีเตอร์สัน
อย่าให้มันเคี้ยวใบพาย
ตามไป
- วาฬยักษ์หรือ - ใช่
แสดงว่าเป็นเรื่องจริง
ใช่
ยิ่งเสียยิ่งกว่าจริง
พลิกเรือขึ้น
เร่งเต็มที่
คุณบอนด์
หนุนเสาหน้าเรือ ส่งรอกลงมารีบที
ครับผม
มันมาแล้ว ปีเตอร์สัน แทงเลย แทง
คุณลอว์เรนซ์ แล่นเรือตามลม เราจะไปทางฝูงวาฬ
ได้ครับ
น้ำมันชันเรือร้อนๆ ครับ
เจอมันเข้าแล้ว
เรือแทบจะชนมันเลย
เกยเรือเข้าไป
จับมันได้แล้ว
นั่นอะไร คุณลอว์เรนซ์
คุณเชส
ให้ตายสิ
หาคุณ...
คุณอีสตัน
ให้คุณลอว์เรนซ์ดูแลปั๊มน้ำออก
เขาอยู่ไหน
กราบซ้ายหน้า
เอาฉมวกที่ใหญ่ที่สุดมา
อยากสู้ใช่ไหม
ไม่เคยเห็นวาฬสู้แบบนี้มาก่อน
คุณลอว์เรนซ์ คุมหางเสือ
คุณแรมสเดลล์ มัดเชือกให้แน่น
- กับเสากระโดงหน้า - ครับ
ถ้าฉันยังไม่ตาย มันเสร็จฉันแน่
- ตัดเชือกเร็ว - ระวัง
- กัปตัน - อะไร
เรือ เอสเซกซ์ มันเอียงไปข้างหนึ่ง
หันเรือออกเดี๋ยวนี้
- ช่วยผมด้วย - นิคเคอร์สัน
- คุณจอย - ตรงนี้
- ส่งมือมา - ช่วยด้วย
นิคเคอร์สัน
คุณเชส
วาฬครับ
มันพุ่งชนเรือ
ว่าไงนะ
อีสตันกับแซนบอร์นตายแล้ว
ปั๊มใช้การไม่ได้ครับ
เตรียมสละเรือ
เราพายเรือกลับถึงบ้านไม่ได้แน่
เราจะต้องปลดใบเรือลงมา
- แล้วตั้งเสาเล็กอะไรสักอย่าง - ครับ
รวบรวมอาหารและน้ำให้มากที่สุดที่จะขนไปได้
หาน้ำสะอาดให้ได้มากที่สุด
นิคเคอร์สัน ขนของให้ได้มากที่สุด
บาร์ซ มากับฉัน
ให้ตาย
ปลดใบเรือ แล้วขนเสบียง
ขนอาหารมาให้ได้มากที่สุด
ด่วนเลย
นิคเคอร์สัน มีถังเสบียงในห้องเก็บของอีกนะ
- ได้มารึเปล่า - ขนมปังยังแห้งอยู่
รีบเลยทุกคน
เอาเรือลง
- ตัดสายโยงออก - ขึ้นไป
- เอาเรือลง เอาเรือลงน้ำ - คุณโคล ปลดผ้าใบเรือลงมา
เอาลงมา เอาลงมาอีก
เกาะไว้
- เร็วเข้านิคเคอร์สัน - เอาใบเรือลงมา
ได้แล้ว
ปลดผ้านั่นลงมา
เราต้องใช้ใบเรือ น้ำยังไม่พอ
เอาบาร์เรลน้ำมันมาเร็ว
ปลดเชือกให้หมด
เอาน้ำจืดมาอีก ขนมปังด้วย เร็ว
ยังเห็นถังเสบียงเหลือในห้องเก็บของ
เบนจามิน เร็วเข้า
- ช่วยฉันที - ช่วยเขา
ได้แล้ว
ขนมปังแข็งล่ะ
เร็ว ขนเร็ว
เร่งมือหน่อย คุณนิคเคอร์สัน
ต้องออกไปให้ไกลจากน้ำมัน
เรือจะจมแล้ว มันเอียงมาก
โอเวนล่ะ
นิคเคอร์สัน คุณเชสอยู่ไหน
เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลยครับ
- เร็วเข้า - คุณเชส
- เราต้องรีบหลบให้พ้น
เร็วเข้าทุกคน
น้ำมันหกบนดาดฟ้า
- กัปตัน - คุณเชส
คุณเชสครับ
โอเวน
ต้นเรืออยู่ไหน
- โอเวน - คุณเชสครับ
- โอเวน - เรือจะระเบิดแล้ว
- โอเวน - เราต้องรีบไป
ไม่ รอก่อน
คุณเชสครับ
คุณเชส
เขาอยู่นั่น
เขาอยู่นั่น อยู่ตรงนั้น
- ทางโน้น - คุณเชส
ขยับไป
คุณเชสครับ
- นี่ - จับไว้
เราได้ตัวคุณแล้ว
นายครับ
ไม่เป็นไรแล้ว คุณเชส
มัวแต่ยิงนกตกปลาอยู่เหรอ
อย่างแสนสบายใจเลยล่ะ คุณจอย
รีบพายออกห่าง
เดี๋ยวมันจะพาเราจมไปด้วย
2,000 ไมล์ทะเล จากชายฝั่งตะวันตกของอเมริกาใต้
กัปตัน
เราจะแบ่งส่วนเสบียงยังไง
ขนมปังแข็ง 2 ออนซ์ต่อวันต่อคน
น้ำครึ่งถ้วย
แค่นั้นไม่พอหรอก
น่าจะแค่ไม่กี่วัน
เพราะเขา
ใช่ เพราะเขานั่นแหละ
หลอกผมไม่ได้หรอก คุณเชส
คุณคอฟฟิน
- ใช่ไหม - คุณทำให้เราเจอเรื่องแบบนี้
คุณรู้ตัวดีว่าเป็นต้นเหตุ
- เฮ้ย วางปืนลง - คุณคอฟฟิน วางปืนลง
- บอกสิว่าคุณกลัว - คุณจะทำอะไร
คุณคอฟฟิน วางปืนลง
คุณก็รู้ว่าถ้าอาหารและน้ำหมดจะเป็นยังไง
ทำตามที่กัปตันสั่ง คอฟฟิน
ฉันอยากเห็นไอ้ชาวไร่มันกลัว
คุณคอฟฟิน วางปืนลง นี่คือคำสั่ง
- ทำตามที่กัปตันสั่ง ทำสิ - พูดสิ
- เฮนรี่ - พูดมา
พูดสิ
เฮนรี่
วางปืนลงซะ
เฮนรี่
วางปืนลง
เราไปทางตะวันออก
กลับไปทางเส้นทางเดิมที่ผ่านมา
มีเพียงดวงอาทิตย์และเข็มทิศบอกทาง
ทุกทิศทางเหมือนกันหมด
ความหวังเดียวของเราคือ อาศัยลมตะวันตกไปทางเกาะอีสเตอร์
การเดินทาง 3,000 ไมล์
ในเวลา 12 วัน เราลอยไร้ทิศไปทางใต้
ผ่านเส้นรุ้ง 6 องศา
ไม่ใกล้เกาะอีสเตอร์ขึ้นเลยแม้แต่น้อย
เราวนอยู่ที่เดิม
เราถูกสาป
เราจะทำเวลาคืนตอนที่ได้ลมมาพัดช่วย
ต้องมีลมมาช่วยจนได้
แชปเปล
คุณช่วยเขาไว้ กัปตัน
คุณจอย เชือกใบเรือติด
คุณจอย
เป็นอะไรหรือเปล่า คุณจอย
จับด้ามหางเสือไว้
- จับไว้ - แมทธิว
ปลดใบเรือลง
แมทธิว นี่ เกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้น
โอเวน นายมาทำอะไรตรงนี้
- ขอฉันดูหน่อย - ไม่ๆ
- นอนนิ่งๆ ขอฉันดู - โอเวน ฉันไม่เป็นไร
เอาล่ะ อย่าเกร็งนะ ขอฉันดูแผลหน่อย
- ฉันสบายดี - ฉันรู้ๆ
ฉันแค่อยากดูเท่านั้น
หัวฉันกระแทก แค่รอยแผลนิดเดียวน่า
- นิดเดียวเหรอ - เอาน้ำให้เขา
ฉันไม่ต้องการน้ำ
เอาน้ำให้เขาที
ไม่ๆ ฉันไม่อยากดื่มน้ำ ฉันสบายดี
รับไว้ รับไป
ฉันอยู่ด้วยแล้ว ฉันอยู่นี่
นายไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว
เฮ้ย มองอะไรกัน ฉันสบายดี
กัปตันพอลลาร์ด ผมแข็งแรงดีมาก
ต้องแข็งแรงไว้นะ เข้าใจไหม
- โอเวน - ว่าไง
ฉันสบายดี
เข้าใจไหม ฉันสบายดี
นายมันแกร่ง เจ้าบ้าเอ๊ย
ขอบใจ ฉันสบายดี รีบไปเถอะ
เขาไม่เป็นไร
ไปได้
จะให้น้ำกับคนใกล้ตายไปทำไม
สองคนนั้นรู้จักกันมานาน
ล่องเรือด้วยกันตั้งแต่ยังเด็ก
บอกฉันที
ถ้าเป็นนายจะทนดูพี่น้องตัวเอง ตายไปเฉยๆ อย่างนั้นเหรอ
ลองคำนวณอาหารกับน้ำดู คุณแชปเปล
มันไม่พอให้เราทุกคนอยู่แล้ว
จะเปลืองน้ำกับคนใกล้ตายทำไม
ทำไมต้องเสียน้ำไปเปล่าๆ...
ทำไมต้องเสียน้ำไปเปล่าๆ ทำไมต้องเสียไป
คนใกล้ตายจะดื่มน้ำไปทำไม
คุณนิคเคอร์สัน
จะเสียน้ำไปทำไม...
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ผมทำไม่ได้
ทำไม่ได้อะไร
ไม่ คุณ...
คุณได้เรื่องไปมากแล้ว มากเกินพอเสียอีก
แต่คุณครับ เรามาไกลขนาดนี้แล้ว
เรามาถึงตอนจบแล้ว
เราตกลงกันไว้แล้วนะครับ
เอาเงินคืนไป แล้วออกไปซะ
ข้อตกลงของมารร้าย
ไม่ใช่ครับ
เหล่ามารจะพอใจที่ความลับถูกเก็บงำไว้
โดยเฉพาะเรื่องซึ่งกัดกร่อนจิตวิญญาณมนุษย์
แล้วอะไรคือเรื่องกัดกินใจคุณ
เรื่องที่ผมไม่ใช่นักเขียนชั้นเลิศ
ผมไม่ใช่ฮอว์ธอร์น
แต่ตั้งแต่ได้ยินเรื่องนี้ครั้งแรก
มันก็หลอกหลอนจิตใจของผม
มันทำให้ผมหมกมุ่น
จนกลัวว่าถ้าไม่เขียนมันออกมา
ก็คงไม่มีวันเขียนเรื่องอื่นใดได้อีก
แล้วมีอะไรอีก
ผมกลัวว่าหากได้เขียนไปจริง
มันก็จะยังไม่ดีงาม เท่าที่ควรจะเป็น
เล่าเรื่องต่อเถอะครับ
เพื่อเราทั้งคู่
34 วันกลางทะเล
ส่งต่อด้วย
ขอบคุณ
เราขอบคุณพระเจ้าที่ให้อาหารแก่เรา
โทษที
มอบชีวิตและสุขภาพ
และสิ่งดีๆ ทุกอย่าง
- ให้ทุกการกระทำ... - นั่นฝั่ง
เห็นฝั่งแล้ว
- เห็นฝั่ง - ฝั่ง
ฝั่ง
ถึงฝั่ง
พายเร็ว พายเร็วเข้า พายไป
พายไป
พายเร็วเข้า
ผมเห็นฝั่งครับ คุณเชส
ใช่แล้ว ไอ้หนู
หยุดเรือ
เกาะไว้ เกาะไว้แน่นๆ
คุณเชสครับ นั่นอะไร
คุณเชส
เรื่องบ้าอะไรกัน คุณหยุดเรือทำไม
มันตามเรามา
เขาพูดบ้าอะไร
ไม่มีอะไรหรอก คุณเชส
ในทะเลไม่มีอะไรเลยครับ
นายครับ คุณจะทำอะไร
เกาะให้แน่น
ไม่
มันอยู่ไหนแล้ว
นี่น่าจะเป็นเกาะดูซี่
ไม่มีแผนที่ ไม่มีเข็มทิศหรือวงเวียน เราก็ไม่อาจแน่ใจ
เราก่อกองไฟทั้งวันทั้งคืน
หวังให้เรือที่ผ่านมา เห็นควันของเรา
นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้พวกคุณดู
พวกเขาคงต้องติดอยู่ที่นี่นานมาก
รอให้มีเรือผ่านมา
แต่ก็ไม่มีเรือมาสักลำ
จะไม่มีเรือไหนผ่านมาที่นี่
ถ้าเราอยู่ที่นี่ เราตายแน่
คุณคิดว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน
กว่าพวกนกจะเลิกมาวางไข่ที่นี่ เพราะรู้ว่าไข่จะถูกกิน
ถือเป็นเรื่องพิเศษนะ
ที่ได้รู้วาระสุดท้ายของชีวิตล่วงหน้า
มีเวลาให้ทำใจ
ถูกสาปให้อยู่ไกลบ้าน
โดยไม่มีโอกาสได้ร่ำลา
ไม่มีโอกาสได้ปรับความเข้าใจ
ไม่มีโอกาสได้แก้แค้นใดๆ
อย่างน้อย ขอให้เราได้ปรับความเข้าใจกันเถอะ กัปตัน
กัปตันของเรืออะไร
การที่เรือ เอสเซกซ์ ล่มนั้น ไม่ใช่ความผิดของคุณ
ผมเองก็มีส่วนผิดมาก...
คุณไม่ใช่กัปตัน
แต่คุณเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้
ผมแค่เกิดมามีโอกาส
เราทำอะไรผิด คุณคิดว่าไงจอร์จ
เราทำผิดอะไรพระเจ้าถึงได้ลงโทษเรา
สัตว์ร้ายตัวเดียว ที่ทำให้พระเจ้าพิโรธ
ก็คือวาฬตัวนั้น
ไม่ใช่พวกเราหรือ
เพราะความยโสโอหังและความโลภ ทำให้เราต้องอยู่ในสภาพนี้
เราเป็นสัตว์ประเสริฐ ที่ถูกสร้างขึ้นในภาพของพระองค์
เราคือผู้ปกครองโลกนี้
มาเพื่อทำหน้าที่ตามที่พระเจ้าทรงมอบหมาย
ใช้ธรรมชาติให้เป็นประโยชน์
คุณคิดว่าเรายังเป็นผู้ปกครองโลก ทั้งที่ผ่านเรื่องแบบนั้นมาเหรอ
เราน่ะไร้ค่า เราเป็นแค่...
เราเหมือนผงฝุ่น ดินทราย
เราจะแล่นเรือมุ่งหน้าสู่ดวงอาทิตย์ ทันทีที่ฟ้าสาง
ถ้าเราต้องตาย
ก็ขอให้ตายในพระเมตตา ให้เราได้ตายเยี่ยงมนุษย์
เราพร้อมหรือยัง คุณวีคส์
ครับ
คุณแชปเปล
คุณไรท์
ผมทำไม่ได้ครับ
คุณไรท์กับคุณวีคส์
เราจะอยู่ที่นี่
พร้อมจะไปหรือยัง แมทธิว
ฉันจะช่วยพยุงนายลุกขึ้น
ไม่ ไม่มีประโยชน์แล้ว เข้าใจไหม
ไม่ เราจะกลับบ้าน เราจะกลับบ้าน
ไม่มีประโยชน์
ไปซะ
ให้ตาย แมทธิว
ไม่ต้องห่วง
ฉันจะส่งเรือมารับนายทันทีที่เรากลับถึงบ้าน
เราจะกลับไปเล่นไพ่ที่แนนทัคเก็ต ตกลงนะ
ตกลง
- ตกลงนะ - ดี
อยากให้ฉันเปิดขวดให้ไหม
ฉันคิดว่าฉันทำเองได้
ถ้าฉันตัดสินใจจะดื่ม
ขอให้พระเจ้าคุ้มครองนาย น้องชาย
นายก็ด้วย
ปีเตอร์สัน
คุณจะมากับเราไหม
คุณปีเตอร์สัน
คุณมาขึ้นเรือกับคุณบอนด์ดีกว่า
48 วันกลางทะเล
เขา... เขาอยู่ไหน
พอลลาร์ด
คุณลอว์เรนซ์ คุณลอว์เรนซ์ ตื่นสิ
เรืออีกลำหายไปไหน
- พอลลาร์ด - กัปตันพอลลาร์ด
- กัปตันพอลลาร์ดครับ
- พอลลาร์ด - กัปตัน
กัปตันพอลลาร์ด
พอลลาร์ด
เกิดอะไรขึ้น
เบนจามิน คุณจะทำอะไร
เขาตายแล้ว
โยนเขาลงทะเลไปเถอะครับ
มองผม
มองผม เบนจามิน
ไม่มีลูกเรือสติดีคนใด ทิ้งสิ่งที่อาจช่วยชีวิตเขาได้ลงทะเล
ฟังผม ฟังผมนะ
เขาช่วยเราได้
แด่พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่บนสวรรค์
ความเมตตาของท่านนั้นอ่อนโยน
ด้วยดวงตาอันเปี่ยมไปด้วยความรัก
สิ่งมีชีวิตถูกพระเจ้าสร้างขึ้น ให้เป็นอาหาร
วิญญาณของผมตายสนิทไปแล้ว
เราตัดสินใจกันแล้ว
เราจัดเตรียมศพ
ควักอวัยวะออก
ตัดแขนขาออกจากลำตัว
และแล่เนื้อสดทั้งหมดจากกระดูก
หลังจากนั้น
เราก็เก็บให้เรียบร้อย
และเย็บศพคืน
ให้ดีที่สุดที่เราทำได้
และปล่อยร่างเขาสู่ทะเล
เรากินหัวใจก่อน
คุณมองว่าผมเลวมากสินะ
เปล่าครับ
นั่นไง
นั่นไงล่ะ
บอกแล้ว
ผมพูดออกไปแล้ว
คุณไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลยหรือ
ไม่
แม้แต่ภรรยาคุณหรือ
คุณคิดว่าเธอจะยังรักผมได้ลงเหรอ
ถ้ารู้ว่าผมทำเรื่องเลวทรามแบบนั้นเอาไว้
ค่ะ เธอจะยังรักคุณ
ต่อให้คุณเล่าให้ฉันฟัง ตั้งแต่แรกที่เราพบกัน
ฉันก็จะยังสวมแหวนแต่งงานจนถึงวันนี้
ความเข้มแข็งของเด็กหนุ่มคนนั้น
ยังอยู่ในตัวคุณ
ฉันมองเห็นมัน
ถึงคุณจะไม่เห็นก็ตาม
ทีนี้คุณเล่าเรื่องให้จบได้แล้ว ที่รัก
นี่ นั่งสิ
ฟังนะ
แหงนศีรษะไปด้านหลัง
ฟังนะ เรายังเหลือน้ำสองสามหยด
อย่าถอดใจสิ เราจะได้กลับบ้าน
คุณมีครอบครัวรออยู่ไหม คุณเชส
ผมมีภรรยา
ใช่ พร้อมลูกสาวและลูกชาย
71 วันกลางทะเล 1,200 ไมล์ทะเลทางฝั่งตะวันตกของอเมริกาใต้
เอาล่ะ
- กัปตัน - เราจะจับไม้สั้นไม้ยาวอีก
เราจะไม่ทำแบบนั้นแล้ว
เราจะจับอีกครั้ง
คุณแรมสเดลล์
คุณทำหน้าที่คุมเรือลำนี้แทนผม
น้องชาย ยิงฉันซะ
คุณคือ...
คุณเป็นกัปตันของเรา ลูกเรือต้องการคุณ
พวกเขาอยู่กันได้
ขอร้อง
ลงมือ ลงมือสิ
- เฮนรี่ - เรามาจับไม้สั้นไม้ยาวกันใหม่
นี่คือคำสั่ง
ถ้านายทำไม่ลง
ก็ส่งปืนให้คนที่ทำได้
เฮนรี่ อย่านะ ไม่
นายต้องช่วยฉัน มาช่วยฉันก่อน
เราลอยเคว้งคว้างอยู่หลายอาทิตย์
กลางแปซิฟิกนั้น เป็นเหมือนทะเลทรายมากกว่ามหาสมุทร
แสงแดดแผดเผา
ผมกลัว
ผมคิดได้แค่ว่า
ถ้าทุกคนตายกันหมด
แล้วผมเป็นคนเดียวที่รอดล่ะ
แม้แต่คุณเชสก็บอกได้แค่ว่า
เราน่าจะห่างจากฝั่งประมาณ 800 ไมล์
คุณเชส
กัปตันพอลลาร์ด
ดีใจที่เจอคุณ
แทบไม่มีความสุขใด จากการเอาชีวิตรอดของเราแล้ว
กลุ่มเราก็เหมือนกันครับ
บราซิลไลล่ะ
เรือลำที่สามไปไหน
พวกเขา...
พวกเขาหายไปหลายวัน
ผมคิดว่าคงตายหมดแล้วครับ
คุณเชส คุณอยู่ในตำแหน่งที่ดี
ก็แค่วาฬ
มันอยู่ตรงนั้น ซัดหลาวไปเลย
ซัดไปสิ
ทำสิ ซัดมันไป
ลงมือ
ซัดไปเลย
เอาเลย
ฆ่ามัน มันอยู่ตรงนั้น
ซัดหลาวไปสิ
ทำไมคุณถึงไม่ฆ่ามัน
คุณมันโง่
กระแสน้ำพัดเราไปคนละทาง
และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่เราเห็น เรือวาฬเล็กของกัปตันพอลลาร์ด
87 วันกลางทะเล
มีเรือมา
เอาท้ายเรือด้านซ้ายลง
ขอพระเจ้าทรงเมตตา
90 วันหลังอยู่กลางทะเล วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปี 1821
คุณเชส
พ่อ
อย่าทิ้งผมไป พ่อ
คุณเชส
นายครับ ดูสิ ดูนั่น
คุณเชส ดูนั่น
ตื่นสิ คุณเชส
ตื่นสิ
ตื่นเถอะครับ นั่นแผ่นดิน
คุณเชส ดูสิ
เราได้รับการช่วยเหลือที่นั่น
แถวชายฝั่งเกาะมาส อาฟัวเอร่า ชิลี
หลังเรือ เอสเซกซ์ อับปาง 90 วัน
พวกเขาเอาเสื้อผ้าเก่ามาให้เราใส่
เอาอาหารมาให้เรากิน
ในตอนแรกพวกเรากินอะไรแทบไม่ลง
มันแปลก
พวกเขาดูแลเราอย่างดีที่สุดที่ทำได้
จนเราได้เรือที่จะพากลับบ้าน
เป็นการเดินทางที่ใช้เวลาอีก 3 เดือน
ท่าเรือแนนทัคเก็ต วันที่ 11 มิถุนายน ปี 1821
ดูเหมือนคนทั้งเกาะมาเฝ้าดูการกลับมาของเรา
แต่ไม่มีเสียงโห่ร้อง
มีแต่ความเงียบ
พวกเขามองเราเหมือน
เราเป็นภูตผี
วิญญาณหลอน
เราไม่ได้เล่ารายละเอียด เอาชีวิตรอดของเราให้ใครฟัง
แต่ผมก็คิดว่าพวกเขา คงรู้ว่าพวกเราแทบอดตาย
พวกเขาอาจแค่สงสัย
พระเจ้า
ผมสัญญาแล้วไง
พระเจ้า
หวัดดี
ไงจ๊ะ นี่ใครกัน
ฟีบี้ แอนน์
ฟีบี้ แอนน์ เชส
นี่พ่อไงจ๊ะ
ไงลูกรัก
พ่อของลูกไงจ๊ะ
คุณพระช่วย
แน่นอน พวกนั้นไม่ปล่อยให้เขารอดตัว
คุณเชสกับภรรยาออกเดินกลับบ้าน ไปได้ยังไม่ถึงหนึ่งช่วงตึก
พวกนั้นก็เรียกเขาไว้ ให้กลับไปยังสำนักงานเดินเรือ
ยังมีหลายเรื่องที่ต้องสะสาง
สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น
เนื่องจากการเสียชีวิตลูกเรือหลายคน รวมถึงทรัพย์สินของเรา
จะต้องมีการไต่สวน
และในฐานะกัปตันและต้นเรือ
เราจะต้องให้ปากคำ
ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
ได้ ได้สิ
และหลังจากหารือเรื่องนี้ กับเจ้าของเรือและพ่อของผมแล้ว
สรุปได้ชัดแจนว่า ถ้าเปิดเผยความจริงทั้งหมด
จะมีผลเสียร้ายแรง
ส่งผลเสียรุนแรง กับทั้งอุตสาหกรรมนี้ทีเดียว
หากพบว่าวาฬตัวเดียวจมเรือ เอสเซกซ์ ได้
แต่มันคือความจริง
ถ้าบริษัทประกันและนักลงทุน
จะเริ่มกังวลเรื่อง สัตว์ร้ายใต้ทะเลไล่จมเรือ
นักเดินเรือต้องจับไม้สั้นไม้ยาว เพื่อแลกชีวิต...
เราทำธุรกิจน้ำมัน
เราทุกคน
และในทุกกิจการ
โอกาสในการประสบความสำเร็จ ต้องมากกว่าความเสี่ยงซึ่งอาจจะเกิดขึ้น
คุณคิดว่าผมควรทำอย่างไร จอร์จ
ผมว่าคุณควรบอกว่าเรือเกยตื้น
นั่นเป็นการโกหก
และลูกเรือที่ตายนั้นจมน้ำตาย
นั่นก็โกหก
คิดให้ดี พวกเขาจะตั้งคุณเป็นกัปตัน
ผมได้คำสัญญานั้นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว
แต่เรามีเงื่อนไขว่า คุณต้องนำน้ำมันกลับมาเต็มลำเรือ
ถ้าคุณตกลง นี่จะถือเป็นการรับประกัน
คุณจะได้เป็นเศรษฐี
นามสกุลเชส จะไม่ใช่นามสกุลชาวบกอีกต่อไป
แต่จะเป็นนามสกุลของชนชั้นสูง
ซึ่งอยู่ในกลุ่มของตระกูลผู้ดีในแนนทัคเก็ต
คุณจะให้ผมปกปิดข้อเท็จจริง เพื่อผลกำไรน่ะรึ
เราขอให้คุณเข้าใจความเป็นจริง
เรือ เอสเซกซ์ ถูกวาฬขาวจม
พวกเราที่รอดมาได้บนเรือเล็ก ไร้เครื่องยังชีพที่เพียงพอ
ต้องทำบาปมหันต์ เพื่อเอาชีวิตรอด
และเมื่อกลับมาถึงบ้าน คุณกลับคาดหวังให้เราพูดโกหกซึ่งหน้า
เพื่อให้พวกคุณ เจ้าของเรือแห่งแนนทัคเก็ต
ได้กำเงินเข้ากระเป๋า และนอนหลับได้สนิทยิ่งขึ้นน่ะรึ
ผมจะไม่ปกปิดข้อเท็จจริง
คุณเองก็ไม่ควรโกหก จอร์จ
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมพบเขา...
คุณเชสครับ
ผมหาคำพูดที่ตรงใจที่อยากพูดไม่ได้
โธมัส
มันอาจไม่มีคำนั้นเลยก็ได้
ผมกำลังจะไปฟอลเมาท์
และ...
มัน...
เป็นเกียรติอย่างมากครับ
ที่ได้ล่องเรือลำเดียวกับคุณ
ฉันต่างหากที่ได้รับเกียรตินั้น คุณนิคเคอร์สัน
รับไว้
ขอให้โชคดี โธมัส
คุณก็เช่นกันครับ
วันรุ่งขึ้น จอร์จ พอลลาร์ด ถูกเรียกตัวขึ้นให้การ
ทุกท่าน กัปตันจอร์จ พอลลาร์ด
บุคคลสำคัญทุกคนของแนนทัคเก็ต รวมตัวกันอยู่ที่นั่น
มันก็แค่ทำตามขั้นตอน
สวัสดี กัปตัน เชิญนั่ง
เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน...
เรือ เอสเซกซ์ ถูกวาฬขาวจม
ในทะเลห่าง 1,200 ลีก จากชายฝั่งตะวันตกของเอกวาดอร์
ราวกับโอเวน เชสพูดด้วยตัวเอง
เล่าความจริงทั้งหมด
กัปตัน พอลลาร์ดได้ทำตามสามัญสำนึกที่ดี
แต่การไต่สวนครั้งนั้น ก็เป็นแค่การจัดฉาก
พอลลาร์ดออกทะเลอีกครั้ง
เพื่อล่าวาฬขาว
เขาไม่เคยพบมัน
เขาเล่นเรือลำที่สองไปเกยตื้นที่ฮาวาย
โชคร้ายถึงสองครั้ง
ไม่ได้ออกทะเลอีกเลย
แล้วโอเวน เชสล่ะครับ
เขาเป็นคนรักษาคำพูด
เขารีบส่งเรือไปที่เกาะดูซี่
คุณจอยเสียชีวิตแล้ว
แต่อีกสามคนรอดชีวิตมาได้อย่างน่าทึ่ง
แล้วยังไงต่อ
เขาเก็บของและพาครอบครัว
ย้ายไปที่นิวเบดฟอร์ด
เริ่มต้นใหม่
กลายเป็นกัปตันเรือสินค้า
ล่องเรือตามวิธีการของเขา
คุณได้เรื่องเล่าแบบคุ้มค่าเงินจริงๆ คุณเมลวิลล์
คืนในเดือนกุมภาพันธ์นี้ เป็นคืนยาวนานที่สุดในปี
คุณสองคนพักได้แล้วค่ะ
เชื่อผม
ผมคงไม่ได้พักอีกระยะใหญ่
ทำไมกัน
คุณได้เรื่องที่อยากได้แล้วนี่
คือโครงเรื่องทั้งหมดอยู่ในนั้นแล้ว
ผมอาจไม่ได้มาเพื่อหาโครงเรื่อง
ถ้าอย่างนั้นหาอะไร
สิ่งอื่นที่คุณมอบให้ผมในคืนนี้
มันคืออะไร
ความกล้าหาญที่จะไปในที่
ซึ่งไม่มีใครอยากจะไป
คุณเมลวิลล์
สิ่งที่คุณฟัง สิ่งที่ผมเล่าให้ฟัง
คุณจะนำไปใช้ในหนังสือของคุณ ทั้งหมดหรือเปล่า
มันจะถือเป็นเรื่องแต่งขึ้นครับ คุณนิคเคอร์สัน
ได้เพียงแรงบันดาลใจจากเรื่องจริง
แต่ผมคงไม่จำเป็น ต้องใช้ข้อเท็จจริงทุกอย่างในเรื่อง
- ขอบคุณ - นี่
เอามันกลับไปด้วย
ไม่ เงินเป็นของคุณ ผมขอให้คุณรับไว้
ผมขอยืนกรานให้คุณเก็บไว้
และฉันขอยืนยันว่า คนหนึ่งในที่นี้จะเป็นคนที่ไม่เมา
คุณจะกลับไปที่...
พิตส์ฟิลด์ แมสซาชูเซตส์
ขอให้โชคดี
ขอบคุณครับ
รู้อะไรไหมครับ
ผมได้ยินว่าในเพนซิลเวเนีย มีการขุดเจาะดินเมื่อไม่นานมานี้
แล้วก็พบน้ำมัน
ไม่จริงน่า
ผมก็ได้ยินมา
น้ำมันจากใต้ดิน
น่าทึ่งจริงๆ
เรียกข้าว่า อิชมาเอล
เฮอร์แมน เมลวิลล์ ประพันธ์นวนิยายจนจบ ในปี 1850
โมบี้ ดิค ได้รับการตีพิมพ์ หนึ่งปีหลังจากนั้น
นาธาเนียล ฮอว์ธอร์น กล่าวถึง โมบี้ ดิค ว่า
"นี่คือมหากาพย์ยิ่งใหญ่เทียบเท่าโฮเมอร์ นี่จะเป็นมหากาพย์ของอเมริกา"